Wat? Aan wie?

Binnenhalen.

 

Scheut: hier en elders.

Oktober = Missiemaand. Wat is missie nu? (10/2002)

De missie van vandaag en morgen zien wij als evangelieverkondiging, opbouw van een menswaardige wereld, van een wereld van vrede, geïnspireerd door de evangelische waarden, in dialoog met de andere godsdiensten. (p. 75 in Nieuwe horizonten voor de missie)

Het Concilie Vaticaan II leert enerzijds dat de gehele kerk missionair is, dat het hele Volk Gods een missieplicht heeft, anderzijds dat iedere particuliere Kerk "naar het beeld van de universele Kerk gevormd is". Ze is de universele Kerk ter plaatse en moet dus missionair zijn. Een lokale Kerk, die de Blijde Boodschap voor zichzelf bewaart en niet naar buiten verkondigt in gemeenschap met de wereldkerk, is niet ten volle Kerk. (p.165 in De nieuwe evangelisatie van Europa. Waarom? Hoe?)

De evangelisatie van de "heidenen" die wij "niet-christenen" noemen en als eerste evangelisatie doorgaat, verschilt sterk van de evangelisatietaak, waarvoor de Kerk van Europa staat. Het kost weinig moeite om over God, Christus, het leven na de dood, te spreken met moslims, hindoes,animisten. Men heeft te doen met diep religieuze en gelovige mensen. Heel anders moet de benadering zijn van de post-christenen, bij wie het religieuze gevoel verdwenen is en christelijke resten in het onderbewustzijn verborgen leven. (p. 139 in De nieuwe evangelisatie van Europa. Waarom? Hoe?)

Door de kerkleer van Vaticaan II werden de jonge kerken uit hun situatie van marginaliteit, van nog-niet-kerk zijn, gehaald. Zij worden zelfstandige, evenwaardige, verantwoordelijke particuliere kerken, binnen de wereldwijde communio van kerken, die de universele kerk is. Alle kerken zijn geroepen tot mededeelzaamheid, tot wederkerige uitwisseling. Alle hebben iets te geven en te krijgen. (p. 13 in De derde kerk wordt missionair)

Wanneer over evangelisatie in de authentieke en strikte betekenis gesproken wordt dan spreekt de paus over missie tot en evangelisatie van de niet-christelijke volkeren. Dit is de meest fundamentele opdracht van de Kerk. De interreligieuze dialoog is de missie tot de niet-christenen in haar volle betekenis: de evangelisatie die verwezenlijkt wordt met dialoog en verkondiging. De Kerk raakt de wereld van de niet-christelijke volkeren op volgende wijze. Zij verlangt de godsdiensten te ontmoeten via de interreligieuze dialoog. Het is de meest efficiënte manier. In meerdere omstandigheden is het de enige manier. Daar wordt zij hoofdzakelijk dialoog van de H. Geest, de "Protagonist van de missie". (p. 133 in De interreligieuze dialoog. De Aziatische kerken toonaangevend)                              

 (uit de geschriften van pater Omer Degryse)