Pater Jozef DehandschutterDehandschutter Jozef

 

Geboren in Halle op 5 januari 1930

Religieuze geloften op 8 september 1949

Priester gewijd op 12 september 1954

Missionaris in Congo (Kinshasa) en in België

Overleden in Sint-Pieters-Leeuw (Zuun) op 7 november 2020

 

Een grote droom van een jonge missionaris. Met die droom groeide hij op in Halle, in een gezin van negen kinderen. Zijn vele talenten wilde hij ten dienste stellen van het Rijk Gods en de missie. Daarom trad hij binnen in Scheut in 1948. Hij wilde zijn missiedroom waarmaken in China, maar omwille van de omstandigheden werd het Congo (Kinshasa). Gedurende enkele jaren was hij er diocesaan aalmoezenier van de KAJ en VKAJ. Met de bedoeling om zich nog beter voor te bereiden op zijn missiewerk studeerde hij sociologie in Parijs. Bij het beëindigen van de studies kreeg hij de verantwoordelijkheid van de voortgezette vorming van de jonge Scheutisten en dat deed hij met veel animo. Daarna begon voor hem een moeilijke periode in zijn leven. Hij werd godsdienstleraar in middelbare scholen in het Antwerpse. Men deed op hem beroep voor de boekhouding van de Verzendingsprokuur in Scheut. Veel jaren zette hij zich nog in voor de gemeenschap van Schilde en vanaf 2015 verbleef hij in Zuun.

Zoals in Lucas’ verhaal op weg naar Emmaüs, zo was het leven van pater Jozef en zo verloopt het onze: even meewandelen met mensen onderweg, hun vreugde en verdriet delen, een beetje uitstralen wat er in ons leeft, soms met veel twijfel, onzekerheid en zwakheden. Hoe heeft pater Jozef dat mogen ervaren in zijn leven? Het is voor hem een grote worsteling geweest. Hij stond met zijn twee voeten op de grond, was heel realistisch en zag zijn geloof als een manier om in het leven te staan en zich te laten inspireren door Christus. Hij bleef lezen en zoeken in de Bijbel en in de boeken van theologen en geestelijke schrijvers, doch altijd heel nederig, bescheiden en eerlijk. Geconfronteerd met het probleem van ziekte en lijden dacht hij veel na over de zin van zijn eigen leven. In zijn pijnlijke zoektocht ontmoette hij de Zwitserse Benedictijn Maurice Zundel en stilaan kreeg hij weer meer voeling met zichzelf. Een twintigtal boeken heeft hij van deze auteur “verslonden”, zoals hij het zelf zegde.

Het leven van pater Jozef nodigt ons uit tot respect voor elkaars zoeken en tasten, elkaars kwetsuren en gebrokenheid. Dat vraagt om ruimte voor elk verhaal dat telkens anders is. Het vraagt ook om ruimte voor elkaars vreugde en idealen, maar ook voor elkaars zorgen en pijn. Zeker heeft hij mooie dagen gekend, dagen van licht en vreugde, maar ook dagen van duisternis en beproeving. Pater Jozef heeft zijn talenten, zijn werkkracht en als het ware het beste en het diepste van zichzelf gegeven aan de Heer en aan de mensen, overal waar hij gewerkt heeft.

Elk leven houdt een getuigenis in voor ons. Als jonge missionaris droeg hij een grote droom in zich. Het werden geen grote benoemingen of spectaculaire realisaties, maar hij solliciteerde naar taken waarin hij zich goed voelde, altijd op zoek naar geluk en naar een betere gezondheid. In zijn confrontatie met zwak- en beperktheden bleek dan zijn nederigheid en zijn geduld, zijn vertrouwen en zijn moed om verder te zoeken. Die zoektocht is nu beëindigd bij Diegene die hem heel zijn leven begeleid heeft op de weg naar Emmaüs.

Cyriel STULENS