Leopold Vandooren heeft deze tekst van Miguel-Angel Ferres (vertaald uit het Spaans) ter bezinning opgestuurd

 

Actualisatie van de Goede Weekkruis

Wie zegt dat er dit jaar geen “Goede Week” herdacht wordt ?

 

Zag je het nog niet, die immense processie van personen die positief getest werden op het Coronavirus ? Ze zijn niet gekleed in lange gewaden. Zij zijn zonder gordel, zonder hoofddeksel.

Zie je de kruisweg niet van het verplegend personeel dat de Calvarieberg van de “pandemie” beklimt ten einde krachten en met angst om het hart.
Hij die zegt dat de man van Nazareth tijdens deze Goede Week zich niet zal laten zien, heeft de dokters in witte kledij en met bloedend hart niet gezien. Zij dragen het kruis van het lijden van besmette mensen.

Zie je niet dat zoveel wetenschappers water en bloed zweten, zoals in Getsemani, koortsachtig op zoek naar een behandelingsmethode en een vaccin.

Zeg niet dat Jezus dit jaar niet door de straten trekt nu zoveel mensen moeten werken om te zorgen voor het nodige voedsel en medicijnen voor iedereen.

Heb je niet het aantal ‘Cyreneërs’ gezien die zich op de één of andere manier hebben aangeboden om de zware kruisen mee te helpen dragen ?

Zie je niet hoeveel ‘Veronica’s’ zich hebben blootgesteld aan infecties door het gelaat van besmette mensen droog te wrijven ?

Wie zegt niet dat Jezus ook weer ter aarde valt telkens als wij de koude cijfers horen van nieuwe slachtoffers ?

Zijn het niet de zo vele rusthuizen vol oudere mensen, de hoogste risicopatiënten en hun verzorgers, die de Passie van het lijden beleven ?

Lijkt het niet als een kroon van doornen voor de kinderen die deze crisis ‘opgesloten’ moeten beleven, zonder veel begrip en zonder door parken en straten te kunnen lopen ?

Voelen zij zich niet onrechtvaardig veroordeeld: de scholen, de universiteiten en de vele winkels die gedwongen moeten sluiten ?

Zijn alle landen van de wereld niet getroffen, gegeseld door de gesel van dit virus ?

Zijn zij niet zoals Pontius Pilatus die zijn handen in onschuld waste: de leiders die simpelweg politiek profijt willen halen uit de situatie.

Lijden ook zij niet, machteloos zoals de discipelen zonder Meester, zoveel families opgesloten in hun huizen, velen met problemen, niet wetend hoe en wanneer alles voorbij zal zijn ?

Wordt het gelaat van de lijdende Maria niet weerspiegeld in het aangezicht van zoveel moeders en familieleden die lijden om de dood – op afstand – van een dierbare ?

Is het niet zoals het afleggen van een kledingstuk, de angst van vele families en kleine ondernemingen die hun spaarcenten in rook zien opgaan ?

Is de doodsangst van Jezus niet in verband te brengen met de angst voor een tekort aan beademingstoestellen in de afdelingen voor intensieve zorgen in zoveel landen ?

 

Zeg niet: geen Goede Week dit jaar, zeg het niet, want het Drama van het lijden van de Heer is zeker en vast nooit zo reëel en authentiek geweest als dit jaar.

Miguel-Angel Ferrés 

 

 

 

Kerstmis 2019

JUSTUS TAKAYAMA UKON

 

Voor de buitengewone missiemaand in oktober 2019 “Gedoopt en gezonden, de Kerk van Christus op missie in de wereld” hebben de Congregatie voor de Evangelisatie van de volkeren en de Pontificale Missiewerken een bundel teksten uitgegeven, bestaande uit twee delen. Het eerste deel gaat over de missie als ontmoeting met Jezus Christus. In deel twee worden aan de lezers 25 getuigen van de missie afkomstig uit verschillende continenten en tijdsperioden voorgesteld. Een van hen is: 

JUSTUS TAKAYAMA UKON (1552-1615), martelaar uit het land van de rijzende zon, die op 7 februari 2017 in Osaka (Japan) zalig werd verklaard. 

Hij wordt de Samoerai van Christus genoemd.

Hij was een leek in hoge politieke en sociale positie (feodale samoerai), die aanzien en macht opgaf om Christus te volgen en zijn vermogen inzette voor de zwaksten, de weduwen en weeskinderen. Nadat hij hoofd van een leengoed was geworden, bouwde hij een kerk in de keizerlijke stad Kyoto en een seminarie in een andere stad voor de opleiding van Japanse zendelingen en catechisten.

Justus gebruikte de zeer typische Japanse theeceremonie, waar de banden tussen de deelnemers worden versterkt en de banden van vriendschap zich verdiepen, om het evangelie te verkondigen en met de deelnemers in gesprek te gaan over het christelijk geloof. Toen de keizer besloot om de christenen uit te roeien, weigerde hij zijn geloof af te zweren. Hij werd van zijn rang ontdaan, en maandenlang gevangengezet.Takayama Ukon 2018

Toen in 1614 de missionarissen en Japanse christenen het land uitgezet werden, vluchtte hij met hen samen in een overvolle boot naar de Filippijnen. Uitgeput en ziek stierf hij er korte tijd later. Hij wordt als martelaar vereerd, ook al werd hij niet gedood door zijn tegenstanders. Hij werd vervolgd en van zijn sociale status ontdaan omwille van zijn geloof in Christus.

Scheutist Willy Heijmans heeft hem in zijn Japanse kerststal verwerkt. Deze is momenteel t/m zondag 5 januari 2020 te zien in de Brusselse Kathedraal in het kader van de interculturele tentoonstelling van Kerstkribben.

Pater Heijmans presenteert hem als knielende koning, die de mirre aanbiedt.

Jezus kreeg een dak 2018

 

 

 

Missionaire leerlingen. Gedoopt en gezonden.

 

Een buitengewone Missiemaand

 

Paus Franciscus heeft de hele Kerk gevraagd om deze maand oktober 2019 een buitengewone missionaire tijd te beleven. De eerste reden is zeker om de honderdste verjaardag van de apostolische brief Maximum illud van Paus Benedictus XV (30 november 1919) te herdenken, maar onze Paus Franciscus kennende, gaat het waarschijnlijk om veel meer dan alleen de viering van de verjaardag van een document.

Vanaf het begin van zijn pontificaat heeft de Paus in zijn apostolische aansporing "De Vreugde van het Evangelie" de toon gezet door alle gemeenschappen uit te nodigen om zich op weg te zetten, om een Kerk te worden die eropuit gaat. Daarom zal ik hier verschillende passages overnemen uit de boodschap die deze buitengewone Missiemaand aankondigt (WM) en ze plaatsen naast teksten van Evangelii Gaudium (EG) en de zeer actuele boodschap voor de Migrantendag 2019 (MD).

Het ongeduld van Paus Franciscus

Een Kerk die eropuit gaat vereist een aanhoudende en permanente missionaire bekering. Misschien weerspiegelt deze buitengewone maand vooral het ongeduld van de Paus met het trage tempo van de bekering. Er is haast bij. Niet om de Kerk te redden, maar veeleer om de groeiende uitdagingen van onze samenlevingen het hoofd te bieden. In zijn boodschap voor de Migrantendag 2019 schrijft de Paus:

“De wereld van vandaag is elke dag meer elitair en wreder voor wie uitgesloten is. De ontwikkelingslanden worden voortdurend beroofd van hun natuurlijke en menselijke rijkdommen, voor het gewin van enkele bevoorrechte markten. Oorlogen spelen zich slechts in enkele regio’s in de wereld af. Maar de wapens om ze te voeren worden geproduceerd en verkocht in andere regio’s, die vervolgens niet willen instaan voor de vluchtelingen die deze oorlogen voortbrengen. Het zijn altijd de kleintjes, de armen, de meest kwetsbaren die het gelag betalen; zij mogen niet aanzitten aan tafel en moeten het stellen met de ‘kruimels’ van het banket” (MD 6).

Voeg daarbij de klimaatnoodtoestand, waarvan de gevolgen naar verwachting nog rampzaliger zullen zijn voor de minstbedeelden. Deze situatie kan de Kerk niet onverschillig laten:

“Het betreft een zware verantwoordelijkheid, aangezien enkele werkelijkheden van de tegenwoordige tijd, als ze geen goede oplossingen vinden, processen van ontmenselijking in gang kunnen zetten van waaruit het vervolgens moeilijk is terug te keren” (EG 51).

Het is thans voor Paus Franciscus van essentieel belang het missionaire engagement van de Kerk te vernieuwen, haar missie, het heil van Jezus Christus verkondigen en naar de wereld van vandaag brengen, op een evangelische manier opnieuw duidelijk te stellen (WM).

Lees meer...

 

Open Gebedshuizendag


Op zondag 5 mei jongstleden had in acht Limburgse gemeenten de zesde editie plaats van de Open Gebedshuizendagen, in samenwerking met het Agentschap integratie & inburgering, de gemeentebesturen en de lokale geloofsgemeenschappen.


In Houthalen-Helchteren werd het project gedragen door de katholieke en Grieks-orthodoxe kerkgemeenschap, door de Turkse en Marokkaanse moslimgemeenschap, het Huis van Abraham en het gemeentebestuur.

Scheutist André Kalumba was bij dit evenement van dichtbij betrokken. Hij vertelt over het ontstaan en de bedoeling van de Open Gebedshuizendag.

“Sinds zes jaar bestaat dit initiatief dat bedoeld is om de dialoog en het respect tussen de verschillende levensbeschouwelijke groepen te bevorderen. Jaren geleden groeide het besef dat de samenleving in de gemeente multicultureel geworden was en dat mensen elkaar nauwelijks kenden hoewel ze elkaar dagelijks tegenkwamen. Dat gelovigen op eilandjes, naast elkaar leven is niet goed, nog voor de geloofsgemeenschappen, nog voor de gemeente. ‘Onbekend maakt onbemind’ zegt het spreekwoord. Hoe kunnen we werken aan wederzijdse kennis, die vertrouwen in elkaar schept? Hoe kunnen we dit naar onze realiteit vertalen? Mensen bij elkaar brengen lost spanningen op, bevordert de vrede!... Open Gebedshuizendag werd in het leven geroepen en ieder jaar door een groep van gelovigen uit de verschillende gemeenschappen voorbereid. We willen getuigen dat we allemaal Godskinderen zijn en dat we samen kunnen op weg gaan ondanks onze verschillen. Het helpt vooroordelen afbouwen. Als je elkaar nu tegenkomt, groet je elkaar. ” (André Kalumba)

 

André verwelkomde de deelnemers in de misviering in de Sint-Martinuskerk, waar hij in de dienst voorging.
Daarna vond er in de Turkse Yesil moskee een multiculturele brunch plaats gevolgd door het middaggebed. In de namiddag werd de groep deelnemers in de Grieks-orthodoxe kerk rondgeleid. Hier kreeg de dag een bijzondere betekenis door het ondertekenen van een gemeenschappelijke engagementsverklaring in het bijzijn van de bisschoppelijke gedelegeerde van het bisdom Hasselt en de voorzitter van het Executief van de Moslims van België.

Christenen en moslims in Houthalen-Helchteren samen voor dialoog en respect.

“De geloofsgemeenschappen van Houthalen-Helchteren geloven in God-Allah die een en al Liefde is, Barmhartigheid en Gerechtigheid.
Van daaruit engageren zij zich om elk op hun eigen, specifieke wijze, waar het kan ook samen bij te dragen tot
- het volwaardig mens-zijn van allen
- het welzijn en de vrede van heel de samenleving en de wereld
- een grotere zorg voor de schepping
Daarom nemen zij zich voor blijvend
- met elkaar in gesprek te gaan - in een open en respectvolle sfeer – en naar elkaar te luisteren
- op zoek te gaan naar wat ze gemeenschappelijk hebben en naar wat hen verbindt
- samen te werken aan een positieve beeldvorming van elkaar
- samen acties te ondernemen voor een betere en meer rechtvaardige wereld en voor verdraagzaamheid en respect”

 

 

De veertigdagentijd, een uitnodiging om te GROEIEN IN GELOOF

Een bezinning aan de hand van Johannes 6, 60-69.

 

De Broodrede in Johannes

In het zesde hoofdstuk vertelt de Evangelist Johannes hoe Jezus zich – na de broodvermenigvuldiging - als de Gezondene van God, als het Brood des Leven voorstelt. Zijn woorden roepen afwijzende reacties op bij zijn toehoorders. Jezus antwoordt erop:

“Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Niet omdat gij tekenen gezien hebt, zoekt ge Mij, maar omdat gij van de broden hebt gegeten tot uw honger was gestild. Werkt niet voor het voedsel dat vergaat, maar voor het voedsel dat blijft om eeuwig te leven en dat de Mensenzoon u zal geven…” (Joh 6, 26v)

“Dit is het werk dat God van u vraagt: te geloven in Degene, die Hij gezonden heeft.” (Joh 6,29)

 

Verder lezen wij:

60 Toen zij dit hoorden, zeiden velen van zijn leerlingen: “Deze taal stuit iemand tegen de borst. Wie kan daarnaar luisteren?” 61 Maar Jezus, die uit zichzelf wist dat zijn leerlingen daarover morden, vroeg hun: “Neemt gij daar aanstoot aan? 62 Als gij dan de Mensenzoon ziet opstijgen naar waar Hij vroeger was! ...  65 Jezus voegde eraan toe: “Daarom heb Ik u gezegd, dat niemand tot Mij kan komen, als het hem niet door de Vader gegeven is.”66 Tengevolge hiervan trokken velen van zijn leerlingen zich terug en verlieten zijn gezelschap. 67 Waarop Jezus aan de twaalf vroeg: “Wilt ook gij soms weggaan?” 68 Simon Petrus antwoordde Hem: “Heer, naar wie zouden wij gaan? Uw woorden zijn woorden van eeuwig leven 69 en wij geloven en weten dat Gij de Heilige Gods zijt.”

 

Geloof een bewuste keuze, als antwoord op de roepstem van Jezus

Niemand kan tot Mij komen als het hem niet door de Vader is gegeven. Een echo van deze woorden van Jezus vinden we in Johannes 15 vers 16: ”Niet gij hebt Mij uitgekozen, maar Ik u.”
Dus laten wij even verwonderd stilstaan bij Gods keuze. Hij heeft mij/ons geroepen: als christen, als missionaris.

Lees verder

 

 WJD PANAMA

Pater Ghislain Toussé, Scheutist in Deurne heeft met jongeren uit het bisdom Antwerpen aan de WJD in Panama deelgenomen.

Dit jaar stonden de Wereldjongerendagen in het teken van Maria.

“Maria vond de moed 'Ja' te zeggen. Ze gaf leven aan Gods droom. Dat vraagt God ook aan ons vandaag. Wil jij Gods droom laten vlees worden met je handen, met je voeten, met je blik, met je hart? Wil je dat de liefde van de Vader nieuwe horizonten voor je opent en je brengt op paden, die je nooit bedacht, gedroomd of gehoopt hebt en die je hart laten zingen en dansen van vreugde? Durven wij aan de engel zoals Maria antwoorden:’ Laat mij gebeuren naar uw woord’. Antwoord niet nu. Antwoord met je hart. Op deze vraag kun je enkel in de stilte van je hart antwoorden. “(uit een toespraak van Paus Franciscus aan de jongeren in Panama)

 

Hier het verslag van Ghislain